Huwelijkstradities

Hieronder volgen een aantal huwelijkstradities die van de ene op de andere generatie zijn doorgegeven, veelal met als doel voorspoed en geluk.

SOMETHING OLD, SOMETHING NEW, SOMETHING BORROWED, SOMETHING BLUE
AND A SILVER SIXPENCE IN HER SHOE.

Deze oorspronkelijk Engelse spreuk voor de bruid betekent  dat de bruid iets ouds, iets nieuws, iets dat geleend is en iets blauws draagt en een zilveren muntje in haar (linker) schoen. Alle symbolen samen zorgen voor een lang en gelukkig huwelijksleven!

De oorspronkelijke betekening van deze vers staat voor:

IETS OUDS

Het oude staat symbool voor het verleden, de familieband, de oorsprong zo te zeggen van hetgeen je heeft gevormd tot wat je nu bent. Je neemt dit “oude” mee in je huwelijk waardoor je het belang van je oorsprong onderstreept maar tegelijkertijd je eigen leven gaat opbouwen samen met je partner.

Meestal wordt hier iets symbolisch voor gebruikt van moeder of grootmoeder zoals een sieraad, zakdoekje of een tasje.

IETS NIEUWS
Staat symbool voor uw nieuwe leven waarin je nieuwe inzichten en ervaringen op doet, om te komen tot een gelukkig leven.

Het gaat ook hier om iets dat voor jou symbool staat voor het aangaan van deze nieuwe fase in jouw leven zoals een sieraad, een parfum, een voor jou bijzondere (half)edelsteen of een beeldje.

IETS GELEENDS
Iets dat geleend is, staat symbool voor dat je de ander nodig hebt, zeker op moeilijke momenten. We kunnen van een ander leren of er even op steunen als we het moeilijk hebben. Er wordt wel eens gezegd; een goede raad is goud waard. Zorg wel dat je iets leent van iemand die zelf “gelukkig”getrouwd is!

IETS BLAUWS
Blauw staat in dit kader voor liefde, trouw en evenwichtigheid. Het hoeft maar iets kleins te zijn en men hoeft het niet eens te kunnen zien. Bijvoorbeeld een blauw zakdoekje, een kousenband (eventueel met blauwe versiering), een blauwe (half)edelsteen zoals Aquamarijn, Blauwe Calciet, Amethist of Saffier of een blauwe bloem in je bruidsboeket.

EEN ZILVEREN MUNTJE IN HAAR SCHOEN
Het gaat hier om welvaart en rijkdom. Het muntje hoort volgens de traditie in de linker schoen van de bruid. Het muntje wordt echter ook vaker in de zoom van de jurk weggewerkt of los gedragen in een tasje. Oorspronkelijk betrof het een zilveren sixpence. Deze Engelse munt is inmiddels geen wettig betaalmiddel meer. Er zijn wel nog winkels op internet te vinden waar u deze kunt bestellen.

Je kunt echter ook een andere muntsoort gebruiken bijv. een Chinese geluksmunt.

BRUIDSBOEKET

Dit  is al een eeuwenlange traditie.

In de oudheid werd het bruidsboeket niet in de hand gehouden, maar in het haar verwerkt  of aan de jurk vastgemaakt. De bloemen en takken die werden gebruikt hadden een symbolische betekenis. Enerzijds om negatieve invloeden af te schrikken, anderzijds om geluk en voorspoed te stimuleren.
De betekenis van de bloemen speelt door de hele geschiedenis een rol bij de samenstelling van het bruidsboeket.

Hieronder vind je een opsomming van enkele soorten bloemen en kleuren.

Bloemen:

Blauwe Viooltjes: eerlijkheid & trouw
Appelbloesem: rijkdom & voorspoed
Vergeet-mij-nietjes: echte Liefde
Witte Gardenia: humor & plezier
Madeliefje: onschuld & reinheid
Hedera/klimop: trouw & oneindige liefde
Witte lelie: reinheid & onschuld
Meiklokjes/lelietjes-van-dalen: geluk
Oranjebloesem: één van de oudste traditionele bloemen, vruchtbaarheid & eeuwige liefde.
Orchideeën: schoonheid & sierlijkheid
Mirte: liefde voor altijd
Rode Rozen: liefde
Fresia: onschuld
Blauwe distel: Duidelijkheid

Kleuren:

Rood: passie & liefde
Goud: wijsheid & rijkdom
Geel: warmte & geluk
Groen: groei & vruchtbaarheid
Blauw: vertrouwen, wijsheid & geloof
Paars: de koninklijke kleur, magie & kracht
Wit: reinheid & puurheid

Etiquette.

Volgens de etiquette is het de bruidegom die het bruidsboeket uitzoekt en betaalt. Hij overhandigt het bruidsboeket op de dag van de bruiloft aan zijn aanstaande, wanneer hij haar op gaat halen. De bruid is echter steeds vaker betrokken bij het uitzoeken van het bruidsboeket, zodat hij zeker weet dat het boeket aan haar wensen voldoet en past bij haar jurk.

Tot aan de voltrekking van het huwelijk, draagt de bruid het bruidsboeket in haar rechterhand, daarna in de linker. Wanneer er ook in de kerk getrouwd wordt en deze kerkelijke inzegening als definitieve huwelijksvoltrekking gezien wordt, blijft de bruid het boeket tot aan deze voltrekking in de rechterhand dragen. Tijdens de huwelijksplechtigheden neemt een bruidsmeisje het bruidsboeket van de bruid over. Hierna krijgt de bruid het boeket terug.

Veel bruiden bewaren het bruidsboeket als herinnering aan hun huwelijksdag. Het bruidsboeket wordt ook wel eens blindelings in een verzamelde menigte van vrijgezelle dames gegooid met het idee dat diegene die het vangt de volgende bruid wordt.

Sluier.

Het dragen van een sluier is een zeer oud gebruik. De sluier doet beschermen maar ook verbergen.

De vrouw moest verborgen blijven omdat anderen wel eens begerenswaardige blikken naar haar konden werpen. Tenslotte was de vrouw alleen voor haar man. Op vandaag wordt veelal vanuit esthetisch oogpunt voor een sluier gekozen. Het geeft de jurk vaak een extra romantische uitstraling.

De Ring.

De ring hoort om de ringvinger omdat deze, zo dachten de oude Egyptenaren,  rechtstreeks verbonden was met het hart. De ring staat symbool voor eeuwigheid, de cirkel is oneindig.

De trouwring symboliseert daarmee de eeuwigdurende verbondenheid van beide partners.

Het gebruik van het uitwisselen van ringen is oud, de Romeinen maar ook de oude Egyptenaren gebruikten al ringen om een soort huwelijksverbond te symboliseren.

Rijst gooien.

Het gooien van rijst naar en over het bruidspaar komt uit het Verre Oosten.

Het symboliseert voorspoed en een ‘ontbreken aan gebrek’. Hiermee wenste men het bruidspaar ook een grote kinderschare, omdat dit betekende dat er ook later voor je werd gezorgd.

Naast rijst worden ook andere granen naar bruidsparen geworpen met een soortgelijke betekenis.

(LET OP! OP VEEL PLAATSEN IS HET GOOIEN MET RIJST ETC. VERBODEN I.V.M. DE OVERLAST)

Over de drempel dragen.

De achtergrond van deze gewoonte is dat men vroeger geloofde, dat als een bruid het huis van haar nieuwbakken echtgenoot inging, de demonen uit haar familie haar het huis in volgden. Door haar over de drempel te dragen, raakten de demonen het spoor volledig bijster en stond hun huwelijksgeluk niets in de weg.